Omelet spinazie & feta

Waarom ik begin bij je ontbijt

Half elf in een vergadering, en je merkt dat je korter wordt. Een collega stelt een prima vraag en je voelt irritatie opkomen die er eigenlijk niet hoort. Vaak ligt dat niet aan je collega, maar aan een bloedsuiker die aan het zakken is.

Onderzoek laat dit keer op keer zien: zakt je glucose weg terwijl je hoofd hard moet werken, dan word je prikkelbaarder, denk je trager en neem je slechtere beslissingen. Je prefrontale cortex, het deel van je brein dat overzicht houdt en je rustig laat reageren, draait grotendeels op glucose. Geen stabiele brandstof, geen stabiele jij.

Dit is precies waar mijn workshop Kalm blijven onder druk over gaat. De meest onderschatte knop voor emotionele rust op je werk is je bloedsuiker, en die heb je elke dag zelf in de hand. Het begint bij wat er 's ochtends op je bord ligt.

Start je met een snelle suikerbom, een croissant, een glas jus, zoete ontbijtgranen, dan schiet je bloedsuiker omhoog en zakt daarna hard weg. Die dip voel je rond half elf: moe, ongeconcentreerd, met trek in iets zoets net voor dat ene overleg. Een ontbijt met eiwit en vet, zoals deze omelet, houdt je curve vlak. Je blijft scherp tot de lunch en je loopt de koekjestrommel voorbij.

Waarom mijn ontbijten vaak wat steviger zijn

Misschien valt het je op dat er in mijn boek flink wat op je ontbijtbord ligt. Dat is bewust. 's Ochtends is je lichaam het meest insulinegevoelig en heb je een hele dag voor je om die energie te gebruiken. Front-load je brandstof wanneer je lijf er het meeste mee kan.

Een stevig ontbijt voorkomt bovendien dat je de hele middag loopt te grazen en 's avonds alsnog alles inhaalt. Goed starten betekent de rest van de dag rustiger eten. Een kwestie van slim timen.

Alle 63 recepten vind je in GOOD.21 →